Jak wybrać legowisko dla psa i kota? Rodzaje, rozmiary, materiały
Legowisko dobiera się do pozycji, w jakiej zwierzę śpi, jego wielkości i wieku. Sprawdź, jak zmierzyć psa, jaki materiał wybrać i co lubią koty.
W skrócie
- Zmierz psa leżącego na boku (nos–nasada ogona) i dodaj ok. 15–20 cm.
- Śpi zwinięty? Legowisko z rantem. Śpi rozciągnięty? Materac.
- Starsze i duże psy skorzystają z legowiska ortopedycznego z pianki ok. 7–10 cm.
- Koty wybierają miejsca ciepłe, osłonięte i wysoko – warto mieć kilka.
- Zdejmowany pokrowiec do prania i antypoślizgowy spód to praktyczne minimum.
Dobre legowisko dla psa lub kota dobiera się do sposobu, w jaki zwierzę śpi: pies śpiący zwinięty w kłębek lubi posłanie z wysokim brzegiem, pies rozciągnięty na boku – płaski materac, a kot najczęściej wybiera miejsca osłonięte i podwyższone. Liczą się też rozmiar (długość zwierzęcia + ok. 15–20 cm zapasu), łatwy do prania pokrowiec i, u starszych psów, wsparcie stawów.
Dlaczego warto mieć legowisko?
Psy przesypiają lub przeleżują zwykle 12–14 godzin na dobę, szczeniaki i seniorzy jeszcze więcej, a koty nawet 15–16 godzin. Własne posłanie zapewnia zwierzęciu bezpieczne, przewidywalne miejsce, w którym nikt mu nie przeszkadza. Chroni przed chłodem i twardą podłogą, co ma znaczenie zwłaszcza dla dużych ras, psów krótkowłosych i zwierząt z problemami ze stawami. Ułatwia też naukę – komenda „na miejsce” jest dużo łatwiejsza, gdy miejsce jest wyraźnie określone. Dlatego legowisko powinno znaleźć się na liście rzeczy na start, zarówno w wyprawce dla szczeniaka, jak i w wyprawce dla kota.
Jak dobrać rozmiar legowiska dla psa?
Zmierz psa, gdy leży wyciągnięty na boku: od czubka nosa do nasady ogona. Do wyniku dodaj ok. 15–20 cm – tyle powinna mieć długość legowiska typu materac. Dla psów, które śpią zwinięte, wystarczy średnica zbliżona do długości ciała, ale w razie wątpliwości lepiej wybrać rozmiar większy. Za małe posłanie pies szybko porzuci na rzecz kanapy albo podłogi.
| Wielkość psa | Przykładowe rasy | Orientacyjny wymiar legowiska |
|---|---|---|
| Bardzo mały (do 5 kg) | yorkshire terrier, chihuahua | ok. 45–55 cm |
| Mały (5–12 kg) | jamnik, shih tzu, buldog francuski | ok. 60–70 cm |
| Średni (12–25 kg) | beagle, border collie, cocker spaniel | ok. 80–90 cm |
| Duży (25–40 kg) | labrador, golden retriever, owczarek niemiecki | ok. 100–120 cm |
| Bardzo duży (powyżej 40 kg) | berneński pies pasterski, dog niemiecki | ok. 120–140 cm i więcej |
To wartości orientacyjne – długość ciała psów o tej samej masie potrafi się wyraźnie różnić. Szczeniakowi można kupić legowisko „na wyrost” albo tańsze posłanie przejściowe, bo młode psy chętnie gryzą i niszczą wyściółkę. Zakres masy dorosłego psa danej rasy znajdziesz w naszych opisach ras, np. labrador retriever czy yorkshire terrier.
Rodzaje legowisk – które wybrać?
Legowisko z rantem (kanapa, kosz)
Posłanie z podwyższonym brzegiem daje poczucie osłony i pozwala oprzeć głowę. Lubią je psy, które śpią zwinięte w kłębek, oraz większość kotów. Dobrze sprawdza się dla małych ras i psów, które marzną. Rant powinien być na tyle niski, by starszy pies mógł bez problemu wejść do środka.
Materac i poduszka
Płaskie legowisko to dobry wybór dla psów, które śpią rozciągnięte na boku, oraz dla dużych ras. Łatwo je ustawić w klatce kennelowej, w samochodzie czy pod biurkiem. Warto, aby miało antypoślizgowy spód, inaczej będzie przesuwać się po panelach.
Legowisko ortopedyczne
Ma wkład z pianki wysokiej gęstości lub pianki z pamięcią kształtu (zwykle o grubości ok. 7–10 cm), która równomiernie rozkłada ciężar ciała i nie zapada się do podłogi. Szczególnie przydaje się psom starszym, ciężkim, po zabiegach ortopedycznych oraz rasom podatnym na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Nie zastępuje leczenia – jeśli pies sztywno wstaje lub kuleje, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
Legowisko podwyższone (na stelażu)
Rozpięta na ramie tkanina unosi psa nad podłoże. Zapewnia przewiew, dlatego sprawdza się latem, na tarasie i w ogrodzie, a także u psów, które łatwo się przegrzewają – np. ras krótkopyskich, jak buldog francuski. Jest łatwe w utrzymaniu czystości.
Legowisko-budka i jaskinia
Zamknięte posłanie z wejściem lub z „kapturem”, pod którym można się schować. Uwielbiają je koty, a także małe psy, które lubią zakopywać się pod kocem. Dla kotów dostępne są również legowiska zawieszane na kaloryferze i hamaki – ciepło i obserwacja otoczenia z wysokości to dla wielu kotów idealne połączenie.
Mata chłodząca
Nie jest typowym legowiskiem, ale latem przydaje się jako dodatek dla psów źle znoszących upał. Ciekawskie, gryzące psy trzeba jednak pilnować, bo uszkodzona mata może wyciekać.
Jakie legowisko dla kota?
Koty decydują same – i nierzadko ignorują drogie posłanie na rzecz kartonu. Mimo to można zwiększyć szanse, że legowisko zostanie zaakceptowane. Koty lubią miejsca:
- ciepłe – przy kaloryferze (ale nie na gorącej powierzchni), w nasłonecznionym miejscu na parapecie,
- podwyższone – na półce, drapaku, oparciu fotela; z wysokości kot kontroluje otoczenie,
- osłonięte – budki, jaskinie, legowiska z wysokim rantem,
- pachnące znajomo – kocyk, na którym kot już spał, przeniesiony do nowego posłania, bardzo pomaga.
Dobrym pomysłem jest kilka miejsc do odpoczynku w różnych częściach mieszkania, w tym przynajmniej jedno wysoko. Legowisko nie powinno stać przy kuwecie ani misce z jedzeniem. Duże koty, takie jak maine coon, potrzebują większych i stabilniejszych posłań niż przeciętny kot, zwłaszcza w przypadku półek na drapaku.
Z jakiego materiału legowisko?
| Materiał | Zalety | Wady |
|---|---|---|
| Tkanina typu cordura, oxford | odporna na drapanie i gryzienie, łatwa do czyszczenia | mniej przytulna, zimą chłodniejsza |
| Plusz, polar, futerko | miękkie i ciepłe, lubiane przez koty i małe psy | zbiera sierść, mniej wytrzymałe |
| Bawełna, len | przewiewne, przyjazne dla skóry | szybciej się brudzą i zużywają |
| Ekoskóra | łatwa do przetarcia, nie zbiera sierści | może być nieprzyjemnie chłodna lub ciepła, podatna na pazury |
| Wypełnienie z pianki | trzyma kształt, dobre dla stawów | wymaga wodoodpornego pokrowca wewnętrznego |
| Wypełnienie z kulek silikonowych / włókna | miękkie, lekkie | z czasem się zbija i spłaszcza |
Bardzo praktycznym rozwiązaniem jest zdejmowany pokrowiec na zamek, który można prać w pralce, a pod nim wodoodporna warstwa chroniąca wkład. Sprawdza się to szczególnie przy szczeniakach, starszych psach z problemem nietrzymania moczu i zwierzętach, które często wracają ze spaceru mokre i brudne. Legowisko warto prać co 1–2 tygodnie, a przy problemie pcheł lub po ich zwalczaniu – częściej, w możliwie wysokiej temperaturze dopuszczalnej dla tkaniny. Więcej o zwalczaniu pasożytów w domu piszemy w artykule kleszcze i pchły u psa.
Pies niszczy legowisko – co zrobić?
Gryzienie posłania to częsty problem u szczeniaków w okresie wymiany zębów, u psów znudzonych i niedoruszanych oraz tych, które źle znoszą samotność. Pomaga:
- zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu i zajęć węchowych,
- dostęp do bezpiecznych gryzaków przeznaczonych dla psów,
- wybór legowiska z wytrzymałej tkaniny, bez wystających frędzli i ozdób,
- czasowe zastąpienie miękkiego posłania płaską matą lub kocem.
Połknięte kawałki pianki lub wypełnienia mogą spowodować niedrożność przewodu pokarmowego. Jeśli pies zjadł fragmenty legowiska i wymiotuje, nie ma apetytu albo jest osowiały, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
Gdzie postawić legowisko?
W spokojnym miejscu, z którego zwierzę widzi domowników, ale nie stoi na drodze – nie w przejściu, nie w przeciągu, nie tuż przy kaloryferze (pies może się przegrzać, a materiał wysuszyć). Wiele psów lubi spać w tym samym pomieszczeniu co opiekun. Dla psa i kota w jednym domu dobrze jest mieć osobne miejsca do odpoczynku, by kot mógł schronić się wyżej, a pies nie zajmował jego ulubionego posłania.
Legowisko – lista kontrolna przed zakupem
- Jak śpi Twoje zwierzę – zwinięte, rozciągnięte, oparte o coś?
- Czy wymiary uwzględniają zapas ok. 15–20 cm?
- Czy pokrowiec da się zdjąć i wyprać?
- Czy spód jest antypoślizgowy?
- Czy pies lub kot ma problemy ze stawami lub wagą?
- Czy materiał jest odpowiedni do pory roku i miejsca w domu?
Co warto mieć pod ręką
- Legowisko ortopedyczne z pianki wysokiej gęstości Odciąża stawy starszych i dużych psów, nie zapadając się pod ich ciężarem.
- Legowisko z rantem i zdejmowanym pokrowcem Daje poczucie osłony psom i kotom śpiącym w kłębku i łatwo je wyprać.
- Legowisko podwyższone na stelażu Zapewnia przewiew i sprawdza się latem oraz na zewnątrz.
- Legowisko na kaloryfer lub hamak dla kota Łączy ulubione przez koty ciepło z obserwacją otoczenia z wysokości.
- Budka-jaskinia dla kota lub małego psa Daje zamknięte, bezpieczne schronienie zwierzętom lubiącym się chować.
- Mata chłodząca dla psa Pomaga psom źle znoszącym upał odpocząć w gorące dni.
Najczęstsze pytania
Jak zmierzyć psa do legowiska?
Zmierz psa, gdy śpi lub leży wyciągnięty na boku – od czubka nosa do nasady ogona. Do wyniku dodaj ok. 15–20 cm. Dla psów śpiących w kłębku można wybrać okrągłe legowisko o średnicy zbliżonej do tej długości.
Czy pies potrzebuje legowiska ortopedycznego?
Nie każdy, ale bardzo przydaje się psom starszym, dużym i ciężkim oraz rasom podatnym na problemy ze stawami. Pianka wysokiej gęstości nie zapada się i odciąża stawy. Przy kulawiźnie czy sztywności po wstaniu najpierw skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
Dlaczego kot nie chce spać w legowisku?
Koty często odrzucają posłanie, które stoi w zbyt widocznym, chłodnym lub hałaśliwym miejscu albo pachnie obco. Spróbuj przenieść je wyżej, bliżej źródła ciepła i położyć w nim kocyk, na którym kot już spał. Pomaga też kilka różnych miejsc do wyboru.
Jak często prać legowisko psa?
Pokrowiec warto prać co 1–2 tygodnie, a częściej u psów, które często wracają brudne, linieją lub mają problemy skórne. Po zwalczaniu pcheł legowisko należy wyprać w możliwie wysokiej temperaturze dopuszczalnej dla tkaniny.
Czy pies i kot mogą dzielić jedno legowisko?
Niektóre zaprzyjaźnione zwierzęta śpią razem, ale każde powinno mieć też własne miejsce. Kot potrzebuje dodatkowo posłania na wysokości, gdzie pies nie ma dostępu. Unikniesz w ten sposób konfliktów o ulubione miejsce.
Poradnik ma charakter informacyjny. Jeśli zwierzę ma niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.


